YAZIM KURALLARI
METAFOR Edebiyat Araştırmaları Dergisi Chicago atıf sisteminin yazar-tarih (author-date) gösterimini benimsemektedir. Atıflar, alıntılar ve kaynak gösterimi için Yazım Kuralları bölümünün altında yer alan örneklerden faydalanabilirsiniz. The Chicago Manual of Style’ın son sürümü için buraya tıklayabilirsiniz.
Chicago atıf sistemine ve METAFOR’un aşağıda yer alan yazım şablonu formuna uygun olarak yazılmayan makaleler değerlendirilmeye alınmayacaktır.
-Makale Şablonu Formu
Yazar Bilgileri: Yazarın adına, bağlı olduğu kuruma, ORCID numarasına ve e-posta adresine ilişkin bilgiler kapak formunda yer almalıdır.
-Kapak Formu
Kapak formu, makale ile birlikte, derginin internet sitesinde yer alan makale gönderim linki üzerinden yüklenmelidir.
Makale Başlığı: Makalenin başlığı makalenin içeriği ile uyumlu olmalı, kalın (bold) olarak biçimlendirilmeli ve her kelimenin baş harfi büyük olmalıdır.
Türkçe başlığın altında İngilizce başlık yer almalı; başlıkların ardından, sırasıyla Türkçe öz, Türkçe anahtar kelimeler, İngilizce öz ve İngilizce anahtar kelimeler gelmelidir. Başlık ve özlerin karakter büyüklüğü ve yerleşimi şablondaki gibi olmalıdır.
Öz ve Anahtar Kelimeler: Gönderilen makaleler, 150-250 kelime arasında ve tek paragraf olarak hazırlanmış, makaledeki tartışmanın ana hatlarını ortaya koyan bir öz içermelidir.
Makale beş anahtar kelime içermelidir. Anahtar kelimeler makalenin içeriğini yansıtan temsil edici isim ve kavramlardan oluşmalıdır. Anahtar kelime seçiminde uluslararası akademik veritabanlarındaki kullanımlar ve kavramlar öncelikle tercih edilmelidir.
Ana Metin: Ana metnin biçimsel özellikleri şablona uygun olmalı, metin MS Word formatında hazırlanıp gönderilmelidir.
Araştırma makaleleri başlık, öz ve anahtar kelimeler hariç 5000-7500 kelime arasında olmalıdır. Kitap eleştirilerinin uzunluğu ise 3000-4500 kelime olmalıdır.
Türkçe makale ve kitap eleştirilerinde Türk Dil Kurumu (TDK) tarafından benimsenen güncel yorumlar ve tanımlar esas alınmalıdır. İngilizce metinlerde ise yazım kuralları için (Amerikan İngilizcesi-US English esas alınmak kaydıyla) Merriam-Webster veya Oxford English Dictionary referans kabul edilmelidir.
Kullanılan bir kavramın Türkçeden başka bir dildeki karşılığı ayrıca belirtilmek isteniyorsa, bu karşılık parantez içinde ve eğik harflerle yazılmalıdır.
Türkçe metinlerde geçen Arapça ve Farsça kelimelerin yazımında, modern Türkçede yerleşik imla biçimleri esas alınmalıdır.
Kuramsal ve teknik gereklilikler dışında Arapça ve Farsça kelimelerin yazımında transliterasyon alfabesi kullanılmamalıdır.
Yazar sayısı birden fazla değilse, metin içinde birinci çoğul şahıs kipi kullanılmamalıdır.
Araştırma makalelerinde Giriş ve Sonuç bölümleri numaralandırılmamalıdır.
Kitap incelemelerinin başında, incelenen kitabın künyesi yer almalıdır.
Başlıklar: Başlıkların seviyeleri, biçimsel özellikleri ve numaralandırılma biçimleri şablona uygun olarak yapılmalıdır.
Şekiller, Tablolar, Grafikler ve Resimler: Yazarlar gerekli durumlarda araştırmalarını desteklemek için tablo, şekil, grafik ve resimlerden yararlanabilirler. Bu gibi durumlarda her bir öğeye bir sıra numarası ve başlık atanmalıdır.
Numara ve başlıklar şekillerin üstünde, tablo ve grafiklerin altında yer almalıdır. Başlıklarda her kelimenin ilk harfi büyük yazılmalıdır.
Şekiller ve tablolar metnin akışı içinde mümkünse ayrı bir sayfada yer almalıdır. Tablolar MS Office programları kullanılarak oluşturulmalıdır.
Resimler yüksek çözünürlüklü versiyonları ayrı bir dosya içerinde gönderilmelidir. Sıra numaraları ve başlıkları dosyada belirtilmelidir.
Alıntılar ve Atıflar: Atıflarda Chicago atıf sisteminin yazar-tarih (author-date) gösterimi tutarlı bir biçimde uygulanmalıdır.
Doğrudan alıntıların metin içindeki oranı yüzde yirmiyi geçmemelidir.
Metin içinde başka bir kaynaktan doğrudan alıntı yapıldığında 40 kelimeye kadar olan alıntılar tırnak içine alınmalıdır. Hemen ardından parantez içinde kaynak belirtilmelidir.
40 kelimeden daha uzun alıntılar tırnak içine alınmamalı, satırın solunda 2 cm girinti bırakılarak blok alıntı şeklinde gösterilmelidir.
Doğrudan alıntılarda kaynak metnin imlası olduğu gibi korunmalıdır. Alıntı içinde çıkarılan bölümler (...) ile belirtilmelidir.
Metin içi alıntılarda kaynak, cümlenin veya yan cümlenin sonunda parantez içinde gösterilmeli, noktalama işaretleri parantezin ardından gelmelidir.
Örnek: (...) olduğu belirtilmiştir (Arslan 2026, 76).
Metin içi alıntılarda cümle içinde yazarın adı veya eserinin tarihi anılmışsa, parantez içinde sadece sayfa numarası belirtilmelidir.
Örnek: Arslan’ın 2026 tarihli çalışmasında (...) belirtilmiştir (76).
Makalede aynı soyadına sahip birden fazla yazara atıfta bulunuluyorsa, atıf yaparken yazarların adlarının kısaltmalarına da parantez içinde yer verilir.
Örnek: (C. C. Arslan 2026, 76).
Aynı parantez içinde birden fazla çalışmaya atıf yapılıyorsa, bu çalışmalar yazar soyadlarına göre alfabetik şekilde sıralanmalı ve noktalı virgül ile ayrılmalıdır.
Örnek: (Andrews 2014, 136: Arslan 2026, 76).
Aynı ifade içinde bir yazara ait farklı çalışmalara atıfta bulunuluyorsa, yayın yılı en eski tarihli olandan yeni olana doğru bir sıra takip edilir ve yazarın soyadı atıfın en başına bir defa yazılır.
Örnek: (Gürbilek 1992, 25; 2004, 78).
Bir yazarın aynı yıl yayımladığı eserler belirtilirken, yıldan sonra a, b, c… harfleri eklenir.
Örnek: (İleri 1980a, 49).
Eğer atıfta bulunulan esere başka bir kaynak aracılığıyla ulaşılmışsa, bu kaynak “aktaran” olarak belirtilir.
Örnek: (aktaran Gürbilek 2004, 95).
Dipnotlar: Dipnotlar yapılan atıfların kaynağını göstermek maksadıyla değil, metinde tartışılan konu ile ilgili bir ek bilgiyi vermek için gerekli durumlarda kullanılmalıdır. Dipnot kullanımından mümkün olduğunca uzak durulmalıdır.
Dipnotlar MS Word programının “dipnot ekle” özelliği kullanılarak oluşturulmalıdır.
Kaynakça: Araştırma makalelerinde ve kitap incelemelerinde atıf yapılan her kaynak, kaynakçada yer almalıdır. Metin içerisinde atıf yapılmış kaynaklara kaynakçada yer verilmemelidir.
Doğrudan alıntılarda, kaynak metin bir başka esere atıfta bulunuyorsa, söz konusu eserin kaynakçada ayrıca belirtilmesine gerek yoktur.
Kaynakçada yer alan maddeler alfabetik olarak sıralanmalıdır ve sayfa düzeni makale şablonuna uygun olmalıdır.
Kaynakçada aynı yazarın birden fazla eseri yer alıyorsa, yazar adı her eserde yeniden yazılır.
Atıf yapılan çalışmaların DOI numaraları bulunuyorsa, bunlar da kaynakça maddesinde belirtilmelidir.
ATIF VE KAYNAKÇA GÖSTERİMİ ÖRNEKLERİ
Kitap
Kaynakçada
Peacock, A. C. S. 2019. Islam, Literature and Society in Mongol Anatolia. Cambridge University Press.
Hamarat Yardımcı, Zehra ve M. Sabri Koz, haz. 2024. Ermeni Harfli Türkçe Kelile ve Dimne. Turkuaz Yayınları.
Metin içi Atıflarda
(Hamarat Yardımcı vd. 2022, 117–18)
(Peacock 2019, 162)
Kitap Bölümü
Kaynakçada
Vásáry, István. 2003. “The Beginnings of Western Turkic Literacy in Anatolia and Iran (13th-14th Centuries).” Irano-Turkic Cultural Contacts in the 11th-17th Centuries içinde, ed. Éva M. Jeremiás, 245–253. Avicenna Institute.
Tekin, Gönül. “Türk Edebiyatı: 13-14. Yüzyıllar.” Osmanlı Uygarlığı 2 içinde, haz. Halil İnalcık ve Günsel Renda, cilt 2, 496–567. İstanbul: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 2003.
Metin içi Atıflarda
(István 2003, 251)
(Tekin 2003, 499)
Çeviri Kitap
Kaynakçada
Andrews, Walter G. 2014. Şiirin Sesi, Toplumun Şarkısı. Çev. Tansel Güney. İletişim Yayınları.
Arslan, C. Ceyhun. 2026. Osmanlı Kanonu: Arap ve Türk Edebiyatlarının Oluşumu. Çev. Senem Özden Gerçeker. Koç Üniversitesi Yayınları.
Metin içi Atıflarda
(Andrews 2014, 136)
(Arslan 2026, 76)
Dergi Makalesi
Kaynakçada
Hagen, Gottfried. 2023. “Towards a Social Pre-History of the Ottoman Turkish Language.” Turcica 54: 245–285. https://doi.org/10.2143/TURC.54.0.3292410.
Kut, Günay. 1994. “13. Yüzyılda Anadolu’da Şiir Türünün Gelişmesi.” Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-Belleten 39 no. 1991: 127–136.
Johanson, Lars. 1994. “Rūmī and the Birth of Turkish Poetry.” Journal of Turkology 1, no. 1: 23–37.
Metin içi Atıflarda
(Johanson 1994, 35)
(Hagen 2023, 250)
(Kut 1994, 135–136)
Gazete Yazısı
Kaynakçada
Yıldız, Zeynep. 2025. “Birlerken’de Dağılan İktidar ve Şair Öznede Birlenen Kadın İmgesi.” Sanatkritik, 30 Haziran. https://sanatkritik.com/yazilar/birlerkende-dagilan-iktidar-ve-sair-oznede-birlenen-kadin-imgesi/
Metin içi Atıflarda
(Yıldız, 2025, 43)
Tez
Kaynakçada
Yazar, Sadık. 2011. “Anadolu Sahası Klâsik Türk Edebiyatında Tercüme ve Şerh Geleneği.” Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi. Pelvanoğlu, Emrah. 2006. “Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Şiir Eleştirisinde Avrupa Merkezlilik.” Yüksek lisans tezi, İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi.
Metin içi Atıflarda
(Yazar 2011, 98)
(Pelvanoğlu 2006, 71)
Ansiklopedi Maddesi
Kaynakçada
Akün, Ömer Faruk. 2026. “Divan Edebiyatı.” TDV İslâm Ansiklopedisi. Erişim tarihi 21 Nisan 2026. https://islamansiklopedisi.org.tr/divan-edebiyati.
Metin içi Atıflarda
(Akün 2026, 59)
İnternet Sayfası
Kaynakçada
Metafor. 2026. “Makaleler.” Erişim 21 Nisan 2026. https://metafor.bogazici.edu.tr/tr/makaleler
Metin içi Atıflarda
(Metafor 2026)
Yazma Eser
Kaynakçada
Sinan Paşa (Sinâneddîn Yûsuf b. Hızır el-Bursevî), Ecvibe ʿan Esʾileti’l-Kestelī, Köprülü Yazma Eser Kütüphanesi. (İstanbul), Mehmed Âsım Bey Koleksiyonu, nr. 00721-003.
Metin içi Atıflarda
(Sinan Paşa, 12a)